Aynı rakama uygulanan iki kural arasında geçiş yapın. Geçiş maliyetini ve zihinsel çevikliği ölçer.
Görev değiştirme bilişsel esnekliği ölçer - zihinsel kuralları hızlı bir şekilde yeniden yapılandırma yeteneğiniz.
Aynı rakamın mevcut kurala bağlı olarak iki olası yanıtı vardır (eşitlik vs büyüklük).
Kural bir önceki denemeden değiştiğinde, yanıtlar yavaşlar - bu yavaşlama geçiş maliyetidir.
Daha küçük geçiş maliyetleri, yüksek yük altında daha iyi çoklu görev ile ilişkilidir.
Rogers & Monsell (1995) burada kullanılan alternatif koşu paradigmasını formüle etmiştir.
Prefrontal korteks hasarı geçiş maliyetlerini dramatik şekilde artırır; eğitim bunları azaltır ve alakasız görevlere aktarım sağlar.
Kural değiştiği anda ne kadar hız kaybettiğiniz.
Her iki kural da aynı rakama etki ettiğinden, uyarıcı size hangi kuralı uygulamanız gerektiğini asla söylemez; yalnızca ipucu bunu yapar. Görev, kural yeniden yapılandırmasını, yeni bir görev seti yükleme ve önceki birini bırakma yeteneğinizi izole eder. Yavaş, hata yapmaya yatkın bir geçiş denemesi, eski kuralın ne kadar süreyle devam ettiğini yansıtır, her iki kuralı da kendi başına ne kadar iyi bildiğinizi değil.
Stroop veya go/no-go görevlerinin aksine, bu iki eşit geçerli yanıt arasında geçişi ölçer. İlgili karşılık, günlük çoklu görevdir: e-posta ve bir elektronik tablo arasında geçiş yapmak veya yemek pişirirken ekleme ve kontrol etme arasında sırayla hareket etmek, burada yeni kullanılan bir kuralın geçici olarak bir sonraki eylemi yavaşlatmasıdır.
Anahtarı kendisini eğitin, her iki kural üzerindeki hızınızı değil.
Her kuralın sağlam olduğu öngörülebilir, yavaş bir alternatifle başlayın, ardından ipucu ile rakam arasındaki boşluğu kısaltın ve geçişlerin ne zaman gerçekleşeceğini rastgele hale getirin. Önce ipucuya, sonra rakama odaklanın: numaraya bakmadan önce hangi kuralın geçerli olduğunu okuyun. Sadece geçiş denemeleriniz, tekrar denemeleriniz kadar otomatik hissettikçe seviyenizi yükseltin, sadece hızlı değil.
Yaygın hata, kuralı kilitlemeden önce rakama tepki vermektir; bu, hızlı ama yanlış geçiş yanıtları üretir, burada en tanısal hatadır. Hız yüksek kalırken geçiş hataları artıyorsa, kuralı yeniden yapılandırmak yerine tahmin ediyorsunuz demektir. Önceki kuralı ileri taşımak yerine her ipucunda bir an yavaşlayın.
Önemli olan sayı, farktır; ham hız değil.
Anahtar gösterge, geçiş maliyetinizdir: geçiş denemesi ile tekrar denemesi arasındaki performans farkı. Küçük, istikrarlı bir fark ve az sayıda geçiş hatası, etkili yeniden yapılandırmayı işaret eder; büyük bir fark, eski kuralın sürekli müdahale ettiğini gösterir. Kesin bir ölçüt peşinde koşmak yerine, oturumlar boyunca kendi geçiş maliyetinizi takip edin ve farkın, yalnızca genel hız değil, küçülüp küçülmediğine dikkat edin.
Geçiş maliyeti son derece duruma bağlıdır: yorgunluk, bölünmüş dikkat ve zaman baskısı bunu artırır, bu nedenle tek bir oturum bir anlık görüntüdür, bir özellik değil. Skor, gerçek esnekliği temkinli yavaşlamadan ayırmaz ve üç veya daha fazla kural arasında geçiş yapmanın nasıl olacağını da göstermez; bu, sistemi farklı şekilde zorlar.