IQ 150 Ne Anlama Geliyor?

Neden 150, 'deha' için tarihsel bir sınırdı

Orijinal Stanford-Binet ve 20. yüzyılı domine eden IQ sınıflandırmalarında, 140 ile 160 genellikle 'deha veya yakın deha' olarak etiketlenmiştir. 1916'da IQ puanını Amerika'da popüler hale getiren Lewis Terman, bu bölgede kesim noktaları kullanarak ünlü uzunlamasına çalışması için çocukları seçmiştir (daha sonra Termitler olarak adlandırılmıştır); bu çocukların çoğu 140 ve üzerindeydi.

Bu 'deha' dili, modern test kılavuzlarından iyi nedenlerle emekli edilmiştir. Bu kelime, yaratıcı üstünlük ve kalıcı başarıyı ima eder, ki bir test bunu ölçemez ve yüksek puan alanların hepsinin dünya tarihi figürleri olacağına dair bir beklenti oluşturur. Modern Wechsler ölçekleri, 'Çok Üstün' veya 'Son Derece Yüksek' gibi tanımlayıcı bantlarla sona erer ve yetenekli eğitim araştırmacıları, son derece yetenekli (145+) ve derinlemesine yetenekli (160+) gibi katmanlar kullanır.

Yani 150, eski etiketlere göre gerçekten 'deha seviyesinde' ve hala bu şekilde alıntı yapıldığını göreceksiniz, ancak testleri oluşturan kişiler bu kelimeyi kullanmayı kasıtlı olarak bıraktı.

2,330'da 1: bu gerçekten ne kadar nadir

+3.3 SD'de çan eğrisi son derece incedir. 150 veya üzeri bir puan, insanların yaklaşık %0.043'ünde görülür; bu da 2,330'da 1 oranıdır. Somut olarak:

• Tipik bir 2,000 öğrencili büyük bir lisede, sıfır veya bir beklenir.
• 230,000 kişilik bir şehirde, yaklaşık 100 kişi 150+ puan alır.
• Bu, Mensa eşiği olan 130'un (en üst %2) on katından fazla nadirdir ve 145'ten yaklaşık üç kat daha nadirdir.

Bu nadirlik, 150'nin doğrulanmasını zorlaştırır. Önemli IQ testleri için standartlaştırma örnekleri genellikle birkaç bin kişiyi içerir, bu nedenle çok azı bu kadar yüksek puan alır. Testin 150'deki davranışı, kısmen eğrinin şekline dayalı bir çıkarım olup, yüzlerce gerçek 150 puan alan kişi ile ölçülen bir şey değildir.

Oran IQ'su ve sapma IQ'su: neden aynı '150' iki farklı anlama gelir

Bu ayrım, 150'de neredeyse her yaygın puandan daha önemlidir, çünkü tam olarak iki sistemin ayrıldığı yerdir.

Sapma IQ'su (tüm modern testler tarafından kullanılan) puanınızı, yaş grubunuzun ortalamasından ne kadar uzakta olduğunuzla, standart sapmalar cinsinden tanımlar. 150, +3.3 SD demektir, bu kadar basit ve testin normlarının ne kadar uzandığı ile sınırlıdır.

Oran IQ'su (eski formül, zihinsel yaşın kronolojik yaşa bölünüp 100 ile çarpılması) çocukluk testleri için kullanılmıştır ve genç bir çocuk, çok daha yaşlı biri gibi performans gösterdiğinde devasa sayılar üretebilir. 6 yaşındaki bir çocuk, 9 yaşındaki gibi akıl yürüttüğünde 150 oran IQ'su elde eder, ancak bu, yetişkinlikte +3.3 SD ile tam olarak örtüşmez. Oran puanları, üstte dramatik şekilde şişer ve istatistiksel olarak kararsızdır.

Sonuç: çocuklukta 'oran' 150 ve yetişkinlikte 'sapma' 150 aynı miktar değildir. Birçok olağanüstü tarihi IQ figürü, çocukluktan gelen oran puanlarıdır ve modern sapma 150 ile karşılaştırılamaz.

Ölçümün bozulmaya başladığı yer

150'de, çoğu standart testin pratik tavanına yakınsınız ve birkaç şey belirsizleşir:

• Norm uzantısı. Birçok test, yalnızca yaklaşık +2 ile +2.67 SD (yaklaşık 130 ile 140) arasında iyi normlanmıştır. Bunun üzerinde, puanlar eğrinin mükemmel bir şekilde normal kalacağı varsayımına dayanır, bu da aşırı uçta son derece belirsizdir.
• Test tavanı. Standart Wechsler veya Stanford-Binet'in sınırlı sayıda zor maddesi vardır. Birisi hepsini doğru yanıtladığında, test 150 ile 165'i ayırt edemez. Uzatılmış norm ve yüksek tavan testleri, tam olarak bu aralıktaki insanları ayırmak için mevcuttur.
• Alt test dağılımı. Bu seviyede, nicel veya sözel akıl yürütmede ortalamanın çok üzerinde olmak yaygındır, ancak işlem hızında yalnızca ortalamanın üzerinde olmak yaygındır, bu nedenle 150'lik tek bir bileşik, çok dengesiz bir profili gizleyebilir.

Flynn etkisi başka bir karmaşıklık ekler: ham performans on yıllar içinde yukarı doğru kaymıştır, bu nedenle eski, yeniden normlanmamış bir testte ölçülen 150, taze normlanmış bir testteki 150 ile eşdeğer değildir.

Ünlü tahmini 150'ler (ve neden bu listeye güvenmemek gerektiği)

Einstein, Hawking ve çeşitli tarihi figürlerin '150' veya daha yüksek ile ilişkilendirildiğini göreceksiniz. Bunların neredeyse hiçbiri gerçek, belgelenmiş test puanları değildir. Einstein'a asla modern bir IQ testi uygulanmamıştır; ona atfedilen '160' ve '150' rakamları folklordur. Hawking, IQ'sunu tartışmayı reddettiği bildirildi ve bu konuda övünen insanları 'kaybedenler' olarak nitelendirdi.

Birçok alıntılanan deha IQ'su, en çok Catharine Cox'un 1926 tarihli çalışmasından gelmektedir; bu çalışma, biyografik kayıtlara dayanarak ölü tarihi figürlere oran-IQ tahminleri atamıştır. Bunlar, test sonuçları değil, çocuklukta erken yetenek tahminleri üzerine akademik tahminlerdir ve yukarıda açıklanan oran sistemini kullanmaktadır.

Dürüst versiyon: 150, gerçek, nadir, çok yüksek bir puandır, ancak etrafındaki ünlü IQ listeleri çoğunlukla kaynaksızdır. Doğru bir şekilde uygulanmış modern bir testten elde edilen belgelenmiş 150, bu efsanelerin herhangi birinden çok daha anlamlıdır.

Araştırmaların bu seviyedeki insanların ne yaptığını söylediği

Çok yüksek uçtaki en güçlü kanıt, anekdotlardan değil, uzunlamasına çalışmalardan gelmektedir.

• Matematiksel Olarak Erken Yetenekli Gençlerin Çalışması (SMPY), Lubinski ve Benbow tarafından 40 yılı aşkın bir süredir takip edilmiştir; bu çalışma, en üst %1'de ve daha ince gruplarda tanımlanan çocukları izlemiştir. O elit grup içinde bile, en üst çeyrekte yer alanlar, alt çeyrekte yer alanlardan çok daha fazla patent, doktora ve kadro üretmiştir. Yetenek, birçok kişinin 'maksimuma ulaştığını' varsaydığı noktayı çok geçene kadar sonuçları tahmin etmeye devam etmiştir.
• Jonathan Wai'nin 2014 analizi, elit başarıların (en üst iş liderleri, federal yargıçlar, milyarderler, Kongre üyeleri) yeteneklerin aşırı sağ kuyruklarından büyük ölçüde çekildiğini göstermiştir; bu, 150 gibi bir puanın gerçekten avantajlı olduğunu desteklemektedir.

Aynı araştırmacıların vurguladığı uyarı: bilişsel yetenek gerekli ama yeterli değildir. İstek, fırsat ve SMPY'nin bir kişinin ilgi ve bağlılık kalıbı dediği şey, 150'yi görünür başarıya dönüştürmede büyük bir rol oynar. Çok sayıda 150, sessiz, sıradan hayatlar sürer; veriler bunu tamamen bekler.

IQ 150'nin çan eğrisinde nerede yer aldığı

Çan eğrisi üzerinde, 150, +3.3 SD ile sağ kuyrukta oldukça uzakta yer alıyor, bu kadar seyrek bir alanda yalnızca 10,000 kişiden yaklaşık 4'ü buna ulaşabiliyor.

IQ 150'nin tüm bantlar arasındaki karşılaştırması

Nadirlik, kuyruklarda doğrusal olmayan bir şekilde artar: 130'dan (yaklaşık 1'de 44) 150'ye (yaklaşık 1'de 2,330) geçmek, 20 puanlık farkın önerdiğinden çok daha büyük bir kıtlık sıçramasıdır.