Spearman'ın Genel Zekası (g): Spearman'ın iki faktörlü teorisi

About the Spearman'ın Genel Zekası (g)

1903 yılına gelindiğinde, Charles Spearman'ın tam olarak kanıtlayamadığı bir hipotezi vardı: tüm bilişsel yeteneklerin ortak bir temel faktör paylaştığını ve testler arasındaki gözlemlenen farklılıkların bu ortak faktör ile test-spesifik faktörlerin bir yansıması olduğunu düşünüyordu. Sorun istatistikselydi - o dönemde mevcut olan yöntemler, hipotezini gerçek veriler üzerinde test edemiyordu.

Spearman, eksik yöntemleri icat etti. 1904 tarihli makalesi, bilişsel testler arasındaki karşılıklı ilişkilerin belirli bir deseni takip ettiğini göstermek için tetrad farkları (faktör analizinin öncüsü) tanıttı: bunlar, tek bir genel faktör (g) ve test-spesifik faktörler (s) ile açıklanabiliyordu. Bu, zekanın iki faktörlü teorisi idi.

Spearman'ın iki faktörlü teorisi, elli yıl boyunca Britanya psikometrisini domine etti. Amerikalı psikologlar (Thorndike, ardından Thurstone) başlangıçta çok faktörlü modellere öncelik vererek bunu reddetti, ancak 1990'lara gelindiğinde Carroll-Cattell-Horn sentezi g'yi geri getirdi: modern hiyerarşik modeller, bilişsel yetenek hiyerarşisinin en üstünde g'yi kabul etmekte ve altında geniş ve dar faktörler bulunmaktadır. 1904 tarihli makale, zeka araştırmalarında en çok atıf yapılan belge olmaya devam etmektedir.

The 1 subtests

Source

All test materials and historical content on this page are transcribed from:

Spearman, C. (1904). Genel Zeka, Nesnel Olarak Belirlenmiş ve Ölçülmüş. American Journal of Psychology, 15(2), 201-292.

Kamu malı. Charles Spearman (1863-1945), Leipzig'de Wilhelm Wundt'un öğrencisi olan Britanyalı bir askeri subay ve psikologdur. 1904 tarihli makalesi, modern psikometrik teorinin kurucu belgesidir. Read it on Internet Archive: https://archive.org/details/jstor-1412107.